przegiąć


przegiąć
Przegiąć pałę zob. pała 2.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • przegiąć — dk Xc, przegiąćgnę, przegiąćgniesz, przegiąćgnij, przegiąćgiął, przegiąćgięła, przegiąćgięli, przegiąćgięty, przegiąćgiąwszy przeginać ndk I, przegiąćam, przegiąćasz, przegiąćają, przegiąćaj, przegiąćał, przegiąćany 1. «pochylić, przechylić coś;… …   Słownik języka polskiego

  • przegiąć (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. przeginać (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przeginać się – przegiąć się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} przeginać siebie w którąś stronę : {{/stl 7}}{{stl 10}}Przegiąć się do przodu, do tyłu, w bok. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 7}} ulegać… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przeginać – przegiąć pałę — {{/stl 13}}{{stl 7}} przesadzać, tracić umiar w robieniu czegoś, robić coś w sposób skrajny, niedający się tolerować : {{/stl 7}}{{stl 10}}Odstawiał w szkole różne numery, w końcu przegiął pałę i dyrektor go wylał. Przeginają pałę w telewizji z… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przeginać — Przegiąć pałę zob. pała 2 …   Słownik frazeologiczny

  • przeginać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, przeginaćam, przeginaća, przeginaćają, przeginaćany {{/stl 8}}– przegiąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Va, przeginaćgnę, przeginaćgnie, przeginaćgnij, przeginaćgiął, przeginaćgięli, przeginaćgięty {{/stl 8}}{{stl 20}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pała — 1. pot. Na pałę «bez przygotowania, bez rozpoznania sytuacji, nie zważając na następstwa»: – Daj mu szansę! Niech nadleci bliżej! Wystrzelasz rakiety na pałę... i co potem – uspokajał łagodnie por. Mendela. B. Ejbich, Niebo. 2. posp. Przegiąć… …   Słownik frazeologiczny

  • pałka — ż III, CMs. pałkałce; lm D. pałkałek 1. «gruby kij, zwykle tępo zakończony» Uderzyć, walić kogoś pałką. ∆ Pałka gumowa «pręt gumowy z uchwytem, noszony przez policjantów jako rodzaj broni» ∆ Korona z (pięcioma, siedmioma, dziewięcioma) pałkami… …   Słownik języka polskiego

  • przegięcie — n I 1. rzecz. od przegiąć. 2. lm D. przegięcieęć pot. «przesada, brak umiaru w czymś» Przegięcia w stronę czarnego humoru. Przegięcie w dążeniach socjalnych …   Słownik języka polskiego

  • przekrzywić — dk VIa, przekrzywićwię, przekrzywićwisz, przekrzywićkrzyw, przekrzywićwił, przekrzywićwiony przekrzywiać ndk I, przekrzywićam, przekrzywićasz, przekrzywićają, przekrzywićaj, przekrzywićał, przekrzywićany «przechylić, przegiąć na bok, na ukos»… …   Słownik języka polskiego